เจ็บแต่จริง เจ้าของปั๊มน้ำมัน ขับเวฟไปกินก๋วยเตี๋ยวกับลูก เจ้าของร้านทองใส่ทองเส้นเท่าหนวดกุ้ง - ข่าวดัง24th

Post Top Ad

Tuesday, February 19, 2019

เจ็บแต่จริง เจ้าของปั๊มน้ำมัน ขับเวฟไปกินก๋วยเตี๋ยวกับลูก เจ้าของร้านทองใส่ทองเส้นเท่าหนวดกุ้ง



เจ็บแต่จริง เจ้าของปั๊มน้ำมัน ขับเวฟไปกินก๋วยเตี๋ยวกับลูก

เจ็บแต่จริง เจ้าของร้านทอง….

ใส่ทองเส้นเท่าหนวดกุ้ง

กับบางคน…

ทั้งหมดที่มีในชีวิต

ขนมาผูกไว้ที่แขนแขวนที่คอหมด

เจ้าของโชว์รูมรถ…

ปั่นจักรยานไปกินโจ๊ก5กิโลกลับอีก5กิโล

วันไหนฝนตก ขับกะบะเก่าๆไปซื้อโจ๊กให้เมีย

คนบางคน

จะทำทุกวิถีทางให้รู้ว่ากูมีรถหรูหรา

เจ้าของปั๊มน้ำมัน…

ขับเวฟไปกินก๋วยเตี๋ยวกับลูก

บางคน…เห็นแดดร้อน จ้างมอร์ไซค์รับจ้างไปซื้อข้าวผัด

คนมีร้อยล้าน…

ตื่นตี 5 มาเปิดร้าน ทำงาน นอนอีกที 4-5 ทุ่ม

บางคนรายได้ 2-3 หมื่น ตื่น 8 โมงเลิก 4 โมงเย็นบอก…ลำบาก

เจ้ขายหมูบางคน ขายได้วันละล้าน

เก็บทุกบาทอย่างดี ใส่ตู้เซฟ รีบเอาเข้าแบงค์

คนบางคน มีไม่กี่แสน เอามาเรียงเอามาจัดภาพ

ถ่ายรูปโชว์ ลงโซเชี่ยล ให้โลกรู้ว่ากูมี(อันนี้โดนผมด้วย)

เฮียขายส่งอะไหล่รถ ทั่วอีสาน

มีหลายสิบล้าน กินข้าวแกงข้างบ้าน กับกาแฟ 7-11

ผู้จัดการบริษัทของอาเฮีย

กินกาแฟแก้วเกือบร้อย

เจ้าของร้านอาหารใหญ่

เอาข้าวเหลือกลับไปกินบ้าน

เด็กเสิร์ฟร้านเขา…เทกุ้งที่เป็นตัวๆที่ลูกค้ากินเหลือทิ้ง

หลังเลิกงานไปเช็คอินร้านเหล้า พร้อมถ่ายรูปโชว์

เศรษฐีร้านขายส่ง

ลูกทุกคนมีเงินเดือน จากการทำงานช่วยที่บ้าน

ถัดไปอีกซอย

ลูกเรียนกรุงเทพบ่นอยากได้โทรศัพท์ใหม่

รีบรูดบัตรซื้อให้ไวพอๆ กับ 4G

ร้านขายส่งปลาทะเลในตลาดแห่งนึง

ขายได้วันเป็นล้าน เจ้าของใส่เสื้อห่านคู่ตัวไม่ถึงร้อยมาแผง

ลูกน้อง…ใส่เสื้อแบรนด์ห้างราคาหลักพันมาทำงาน

ฟังจบ ผมคิดค้านว่า….

ความสุขคนเรามันไม่เหมือนกันปะว่ะ?

คนเราหาเงินมาแล้วไม่ใช้เพื่อให้ตัวเองมีความสุข

แล้วจะหาไปทำไม?

รวยแล้วจะใช้ชีวิตยังไง จะพูดไงก็ได้…..

เขาตอบผมว่า….

“คิดถูกแล้วที่บอกว่า รวยแล้วจะใช้ชีวิตยังไงก็ได้แต่จนอยู่ยังลำบากอยู่จะใช้ชีวิตยังไงก็ได้ ไม่ได้”

ผมจุก….เพราะมันจริง

ถ้ายังไม่รวย…ไม่มีสิทธิ์ใช้ชีวิตยังไงก็ได้!!!

เหนื่อยหรือยังชีวิต….เซินเจิ้น

ใช้ชีวิตบนความพอดี แค่นี้ชีวิตก็มีความสุขแล้ว

ความตื่นรู้อย่างพอดีในทุก ๆ ย่างก้าวของชีวิต จึงเป็นเรื่องสำคัญที่คอยย้ำเตือนเราว่า เราใช้ชีวิตขาด ๆ เกิน ๆ หรือใช้ชีวิตอย่างพอดีในตอนนี้ ลองเอาคำถามนี้ไปถามตัวเองดูบ้างก็ดี เพราะปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ชีวิตเราเรื่อยเปื่อยเหลือเกินกับสิ่งล่อตาล่อใจที่มาไวไปไว แล้วเรายังต้องตะครุบให้ทันเหมือนเสือล่าเหยื่อ เราปล่อยความเรื่อยเปื่อยนี้ให้ใจมันไหลตามสิ่งพวกนั้น ภาวะความไม่พอดีจึงเกิดขึ้นในชีวิตและความทุกข์ก็ตามมาอย่างไม่ทันได้ถามเรา

หากเลือกที่จะเริ่มต้นอีกครั้ง ตบ ๆ ชีวิตให้เข้ารูปเข้ารอยเพื่อมุ่งไปสู่ความพอดีในระยะยาว ก็ควรต้องดึงสติกันมาใช้ให้ชีวิตมีเหตุมีผลบ้าง แล้วความสุขก็น่าจะเข้ามาเป็นจุดเริ่มต้นในทุก ๆ ก้าวที่คุณเลือกเดิน ก็เพราะว่ามันพอดี

ขอบพระคุณแหล่งที่มา : สิริทัศน์ สมเสงี่ยม

Post Bottom Ad